Οι ιδέες μας ούτε εκκενώνονται, ούτε καταστέλλονται

 Καταλήψεις

Ήταν εγκαταλελειμμένα κτίρια ετοιμόρροπα και παρατημένα στην τύχη τους που πήραν ζωή από τoν κόπο, το χρόνo και το υστέρημα ανθρώπων που απέρριψαν κάθε καπιταλιστική λογική επιλέγοντας το δρόμο της αυτοοργάνωσης, βλέποντας πως η ανάγκη να στεγάσουν τις ιδέες, τις απόψεις και τις δράσεις τους γινόταν όλο και μεγαλύτερη. Με λειτουργία απαλλαγμένη από κάθε ιεραρχία, διαχωρισμό, κέρδος και οικονομικές διαδικασίες, προτάσσεται καθημερινά η συλλογικοποίηση των αγώνων σε κάθε πτυχή της ζωής μας, η ανυποχώρητη αλληλεγγύη προς όλους τους από τα κάτω αυτής της κοινωνίας, ντόπιους και ξένους που βλέπουν τη ζωή τους να εξαθλιώνεται όλο και περισσότερο μέρα με τη μέρα.

Καταλήψεις όμως δεν είναι τα εκάστοτε ντουβάρια που τις στεγάζουν. Δεν είναι αυτοσκοπός η κατάληψη ενός κτιρίου, αλλά η στέγαση όλων αυτών των αναγκών που θέλουμε να καλύψουμε. Ανάγκη για συζήτηση μεταξύ συλλογικοτήτων, για δράσεις πολιτικού και πολιτιστικού χαρακτήρα (αυτοοργανωμένα ραδιόφωνα, τυπογραφικές κολλεκτίβες, συλλογικές κουζίνες,ανταλλακτκά παζάρια και όλα αυτά έξω από κάθε εμπορευματική σχέση), για κοινωνικούς αγώνες και για συνεχή αλληλεπίδραση με την τοπική κοινωνία της οποίας αδιάσπαστο μέρος είμαστε κι εμείς.

Η επίθεση στις καταλήψεις

Το κράτος με την σφοδρή επίθεση που εξαπολύει στην βάση της κοινωνικής πυραμίδας τα τελευταία χρόνια φοβούμενο τυχών κοινωνικές εξεγέρσεις, αναβαθμίζει το επίπεδο καταστολής και παίρνει όλο και περισσότερο ολοκληρωτικό χαρακτήρα. Πρώτα επιτέθηκε στις οροθετικές πόρνες διαπομπεύοντας τες στα ΜΜΕ, κατόπιν ήρθε η σειρά της εξαθλίωσης των ντόπιων εργατών , η επίθεση στους εξαθλιωμένους μετανάστες εργάτες με τον “ξένιο δία”, η επίθεση στις καταλήψεις, η καταστολή απεργιών. ‘Ολα αυτά στο πλαίσιο της μηδενικής ανοχής όπου είναι φανερή η απόπειρα εξάλειψης οποιουδήποτε περισσεύει ή συνεχίζει να αμφισβητεί τις κατάπτυστες τεχνικές του κράτους και να αγωνίζεται ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και την εξουσία κράτους και αφεντικών.

Σε μια αστική δημοκρατία, είναι ανεκτό οτιδήποτε διαφορετικό μέχρι το σημείο που αυτό δεν εμποδίζει την εξουσία. Είναι προφανές λοιπόν, πως οι καταλήψεις άρχισαν να γίνονται ενοχλητικές καθώς είναι δομές που φτύνουν κατάμουτρα το αψεγάδιαστο πρόσωπο του κράτους και της εξουσίας. Το κράτος φοβούμενο τον ρόλο που παίζουν οι καταλήψεις, πρoτάσσοντας το ξεπέρασμα της κρίσης για την κοινωνική απελευθέρωση μέσα από συλλογικές δομές και κινήσεις ταξικής αλληλεγγύης, αλλά και το ρόλο που θα παίξουν σε πιθανές εκρήξεις κοινωνικής οργής, αποφάσισαν να τις χτυπήσουν πριν να είναι αργά.

Εστίες ανομίας

Έτσι χαρακτήρισαν τις καταλήψεις η παρέα κράτους-μπάτσων-μμε-χρυσής αυγής. Εμείς απαντάμε πως σε μια εποχή που νόμος ονομάζεται η στυγνή εκμετάλλευση μας, η εξόντωση όλων των εξαθλιωμένων της κοινωνίας , η εκπροσώπηση των νεοναζί στα κοινοβουλευτικά δρώμενα και η στυγνή επιβολή του τρίπτυχου ησυχία-τάξη-ασφάλεια, αδιαφορώντας για κάθε ηλίθιο χαρακτηρισμό επιλέγουμε συνειδητά να αυτοοργανωθούμε και να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

  AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΧΩΡΟ

απ´τα τσακάλια δε γλιτώνεις μ ευχές και παρακάλια” – Κ.Βάρναλης

                                                      Αυτόνομο Σχήμα Μηχανικών Η/Υ

lelakragianh

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s